Σήμερα Σάββατο 12 Ιουλίου ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΞΑΝΑ στην κατάληψη Πάτμου και Καραβία 23, και κάνουμε πράξη την υπόσχεσή μας: παίρνουμε πίσω το κτήμα που πριν από τρεις μέρες εκκενώθηκε απ’ την αστυνομία, τις Κτιριακές Υποδομές και τον Δήμο Αθηναίων.

Αυτό το υπέροχο σαββατιάτικο απόγευμα με τόλμη και αποφασιστικότητα δίνουμε ΞΑΝΑ ζωή στον καταπράσινο κήπο που ο Δήμος του Χάρη Δούκα, η αστυνομία του Χρυσοχοΐδη και η διοίκηση της ΚΤΥΠ αποφάσισαν να κλειδώσουν για να ερημώσει.

Εδώ και 36 χρόνια, το κτήμα Πάτμου και Καραβία ΔΕΝ ανήκει ούτε στον Δήμο, ούτε στην αστυνομία, ούτε στους ρουφιάνους της. Εδώ και 36 χρόνια ανήκει σε όσα το αγάπησαν και το φρόντισαν, ανήκει στο κίνημα και στη γειτονιά!

Η ζωή δεν χαρίζεται, η ζωή κερδίζεται. Στέλνουμε ένα αγωνιστικό μήνυμα σε ΟΛΗ τη γειτονιά κόντρα στην ηττοπάθεια και στο φόβο. Ένα μήνυμα πως τίποτα δεν μας χαρίζεται, αλλά πως ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΣΩΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ.

Δίνουμε ζωή στα άδεια σπίτια, τους δίνουμε αξία κοινωνική, όχι για το κέρδος, αλλά για τις ανάγκες μας. Τα γεμίζουμε με το περιεχόμενο των αξιών μας, με τη δύναμη της συλλογικής φαντασίας.

ΗΡΘΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ. Τους ξεκαθαρίζουμε πως θα δυσκολευτούν πολύ για να μας ξηλώσουν, γιατί δεν είναι μόνο οι ιδέες που μας εμπνέουν, αλλά και οι ανάγκες μας που ασφυκτιούν μέσα σ’ αυτήν την πόλη-φυλακή.

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΣΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΥΜΕ ΧΩΡΟΥΣ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ

ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ, ΠΡΑΞΕΙΣ

36 ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ!

Αυτοδιαχειριζόμενος Κήπος Κάτω Πατησίων

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 12/7
20.00 Γλέντι για το νέο άνοιγμα της κατάληψης

ΚΥΡΙΑΚΗ 13/7
12.00 Ομάδα εργασίας για την κατασκευή παιδικής χαράς
20.30 Προβολή-συζήτηση για την ιστορία της κατάληψης Βίλλα Βαρβάρα (δεκαετία ’90)

ΤΡΙΤΗ 14/7
19.00 Ανοιχτή πολιτική-διαχειριστική συνέλευση της κατάληψης

Από την Παρασκευή 13 Ιούνη ξαναδίνουμε ζωή στον κήπο των 2,5 στρεμμάτων της Πάτμου και Καραβία 23 για να γίνει ξανά ένα σημείο συνάντησης, αυτοοργάνωσης και κοινωνικοπολιτικής δράσης στα Κάτω Πατήσια.  

Σε μια περιοχή που μαστίζεται από τη φτώχεια, το ρατσισμό και τη μοναξιά, από το γκρίζο και το τσιμέντο, ανοίγουμε την πόρτα που κλείδωσε ο Δήμος Αθηναίων για να γίνει ΞΑΝΑ ένας ανοιχτός κοινωνικός χώρος και ένα δημιουργικό εργαστήρι αυτοδιαχείρισης, οριζοντιότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης.  

Ανοιχτότητα για εμάς σημαίνει διάθεση για συνάντηση. Σημαίνει ότι αφήνουμε πίσω στερεότυπα και προκαταλήψεις, σημαίνει ότι ακούμε πριν μιλήσουμε. Σημαίνει συνύπαρξη στη βάση της συμπεριληπτικότητας ανεξαρτήτως φύλου, σεξουαλικότητας, γλώσσας, χρώματος, ηλικίας και κοινωνικής θέσης.  

Αυτοδιαχείριση σημαίνει ότι παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Σημαίνει δέσμευση στην κοινή υπόθεση, συνέπεια και υπευθυνότητα. Σημαίνει χτίσιμο αμοιβαίων και ειλικρινών σχέσεων εμπιστοσύνης, ενάντια στις θεσμικές διαμεσολαβήσεις και στο κομματικό εμπόριο φρούδων ελπίδων.  

Κόντρα στην παραίτηση, την ανάθεση, και την ιδιώτευση προτάσσουμε την ενεργή συμμετοχή, τη συλλογική φαντασία και τη κοινοτική ζωή.  

Κόντρα στον ρατσισμό προτάσσουμε την εμπιστοσύνη και την αμοιβαιότητα στη βάση των κοινών αναγκών.  

Κόντρα στη φτώχεια προτάσσουμε την αλληλοβοήθεια, την κοινοκτημοσύνη και την οικοδόμηση δομών αλληλεγγύης από-τα-κάτω.  

Ο χαρακτήρας της κατάληψης είναι ΑΝΤΙΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΟΣ. Αυτό σημαίνει ότι ο χώρος λειτουργεί με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά, ότι όλες οι δραστηριότητες είναι χωρίς αντίτιμο και ότι στεκόμαστε κριτικά στην κουλτούρα της κατανάλωσης και στις διαμεσολαβημένες απ’ το χρήμα ανθρώπινες σχέσεις. Όταν τα πάρκα και οι δημόσιοι χώροι κλείνουν με λαμαρίνες και μπάτσους για να μετατραπούν σε πεδία εμπορικής εκμετάλλευσης, και όταν μας αφήνουν ως μόνη επιλογή κοινωνικοποίησης τα μαγαζιά, τότε και η μόνη διέξοδος είναι η ΚΑΤΑΛΗΨΗ και η δημιουργία ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΧΩΡΩΝ που δεν θα υπακούουν στη λογική του κέρδους, της ιδιοκτησίας και στον κρατικό έλεγχο.  

Καθαρίζουμε, κλαδεύουμε, φυτεύουμε τον κήπο. Φτιάχνουμε κοινοτικό λαχανόκηπο και μια παιδική χαρά που τόσο λείπει από τη γειτονιά.  

Γιατί μέσα στην τσιμεντούπολη, το πράσινο ΔΕΝ είναι πολυτέλεια, ΟΥΤΕ ντεκόρ – ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΣΑ ΖΩΗΣ.  

Γιατί στα σιδερένια μπαλκόνια των διαμερισμάτων, τα γέλια των παιδιών ΑΣΦΥΚΤΥΟΥΝ.  

Γιατί σ’ αυτήν την πόλη-φυλακή, ο ΧΡΟΝΟΣ και ο ΧΩΡΟΣ είναι πεδία μαχητικής διεκδίκησης και καθημερινού αγώνα.  

Υπερασπιζόμαστε τους δημόσιους χώρους. Υπερασπιζόμαστε το πράσινο. Υπερασπιζόμαστε τις καταλήψεις. Παίρνουμε πίσω τις ζωές μας. Απελευθερώνουμε χώρους στην μητρόπολη!  

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΣΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 

ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΣΩΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ 

Αυτοδιαχειριζόμενος Κήπος Κάτω Πατησίων 

Πάτμου και Καραβία – 36 χρόνια κατάληψη