Για τη στάση μας απέναντι στο αλκοόλ και την πώλησή του εντός της κατάληψης
Το αλκοόλ εντός της κατάληψης Πάτμου και Καραβία είναι ένα ζήτημα που μας έχει απασχολήσει έντονα στη συνέλευση, ήδη από την προπαρασκευαστική περίοδο της ανακατάληψης. Με αυτό το κείμενο θα προσπαθήσουμε να αποτυπώσουμε το αποτέλεσμα των συζητήσεων γύρω από το θέμα, και να απαντήσουμε στο πιο σύνηθες ερώτημα που μας θέτουν: «Μα καλά, γιατί δεν πουλάτε μπύρες στην κατάληψη;»
Αρχικά, να ξεκαθαρίσουμε πως το αλκοόλ και η χρηματοδότηση της κατάληψης είναι για εμάς δύο ξεχωριστά πράγματα. Η κουλτούρα κατανάλωσης του αλκοόλ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εμπορευματοποίησή του στα μαγαζιά της εστίασης (βλ. μπαρ, κλαμπ κλπ.), ακριβώς επειδή έχει φανεί εξαιρετικά επικερδής για τα αφεντικά. Η λογική που εργαλειοποιεί το αλκοόλ για το κέρδος και που πολύ συχνά αναπαράγεται και στους κινηματικούς χώρους, είναι κάτι που δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε. Η οικονομική ενίσχυση είναι για εμάς προπαντός μια πράξη αλληλεγγύης που χτίζει σχέσεις σε βάθος χρόνου.
Η διασκέδαση δεν είναι προϊόν – είναι προσωπική και κοινωνική ανάγκη. Ως συλλογικότητα δεν δαιμονοποιούμε τη χρήση αλκοόλ και αναγνωρίζουμε ότι μπορεί να λειτουργήσει ως στοιχείο κοινωνικότητας ή χαλάρωσης. Επίσης, αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη για ορισμένα συντρόφια να θέλουν να πιουν την μπύρα τους χωρίς αντίτιμο, αλλά θεωρούμε εξίσου σημαντικό να ανοίξει πολιτική και κριτική συζήτηση για την κουλτούρα του αλκοόλ στους αυτοοργανωμένους χώρους – και γενικότερα στην κοινωνία. Αυτό προσπαθούμε και με αυτό το κείμενο.
Αυτό σημαίνει ότι μας απασχολεί έντονα όταν το αλκοόλ μετατρέπεται σε αποκούμπι, σε μέσο απώθησης ατομικών ή κοινωνικών δυσκολιών, σε μια μορφή ατομικής αυτοκαταστολής, ή όταν γίνεται πρόβλημα λόγω εθισμού. Ακόμα πιο έντονα, όμως, μας απασχολεί όταν λειτουργεί ως καταλύτης κακοποιητικών συμπεριφορών και ακόμα χειρότερα όταν χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για να δικαιολογήσει αυτές τις συμπεριφορές.
Δεν θέλουμε ο υπέροχος κήπος του κτήματος Πάτμου και Καραβία να γίνει το ασφαλές μέρος που απλώς θα αράζουμε για να πίνουμε – ή να γινόμαστε χάλια. Θέλουμε να δίνουμε ευκαιρίες για γνωριμίες και ουσιαστικές συντροφικές συζητήσεις που γεννούν πολιτικές ζυμώσεις, όχι στην κακή καφενειακή λογική «ούτε καν θυμάμαι τι έλεγα χθες βράδυ». Έτσι αντιλαμβανόμαστε ότι χτίζεται η πραγματική αλληλέγγυα συντροφικότητα.
Προϋπόθεση της αλληλεγγύης είναι η συμπερίληψη όσων δεν πίνουν – είτε από επιλογή, είτε επειδή έχουν δώσει αγώνα για να το κόψουν. Στις εκδηλώσεις και τις βραδιές οικονομικής ενίσχυσης θα δεις ένα κουτί να γυρνάει, να προσφέρουμε λεμονάδες και φαλάφελ. Η αναγνώριση του εθισμού στο αλκοόλ είναι μια δύσκολη διαδικασία. Ακόμα δυσκολότερη, όμως, είναι η διαδικασία αποτοξίνωσης ειδικά όταν τα άτομα νιώθουν κοινωνικά απομονωμένα σε ένα κόσμο όπου το αλκοόλ έχει γίνει σχεδόν αυτονόητη και μοναδική προϋπόθεση για τη διασκέδαση.
Σε μεγάλα event, παρόλα αυτά, μπορεί να δεις να διαθέτουμε μικρές ποσότητες αλκοόλ, αλλά δεν θέλουμε αυτή να είναι απεριόριστη. Όχι δαιμονοποίηση, αλλά ούτε και άκριτη κανονικοποίηση. Θέλουμε να ανοίγουμε δρόμους κοινωνικοποίησης, διασκέδασης και συντροφικότητας και να προωθούμε τη συλλογική φαντασία.
Σ’ αυτό το πλαίσιο έχουμε αποφασίσει να στήσουμε μια δομή συλλογικής παρασκευής μπύρας που θα καλλιεργεί τη δημιουργικότητα, την κατανόηση του πώς παράγεται κάτι κοινωνικό από κάτι φυσικό, και ταυτόχρονα θα κριτικάρει την βιομηχανοποίηση της παραγωγής και τις μεγάλες εταιρείες ζυθοποιίας. Δεν θέλουμε όμως, απ’ την άλλη πλευρά να γίνει η μπύρα μας το «σήμα κατατεθέν» της κατάληψης. Δεν επιδιώκουμε να γίνουμε φορείς μιας εναλλακτικής «μικρής» καταναλωτικής κουλτούρας – ενός νέου χιπστερικού life–style που εν τέλει συντηρεί την ίδια λογική της αγοράς και του εξευγενισμού που απειλεί τις γειτονιές μας – και που μπορεί και οι ίδιοι άθελά μας να είμαστε φορείς.
Επιλέγουμε να πειραματιζόμαστε με άλλους τρόπους διασκέδασης και συνάντησης, αντιεμπορευματικούς και συμπεριληπτικούς και να δομούμε σχέσεις αλληλεγγύης που κοιτάνε στο μέλλον.
Βάζουμε κι εμείς το λιθαράκι μας για να συζητήσουμε για τον ελέφαντα που βρίσκεται στο δωμάτιο και λέγεται «αλκοόλ και αναρχία».
Αυτοδιαχειριζόμενος Κήπος Κάτω Πατησίων (Κατάληψη Πάτμου και Καραβία)
Νοέμβριος 2025